Truva: gastvrij en origineel


Vrijdag 11 maart 2005 - Wie kent de legende niet rond het Paard van Troje die verhaalt over de listige manier waarop de oude Grieken ooit de stad Troje wisten te veroveren. Je weet wel, het verhaal over het enorme houten holle paard waarin zich tientallen Griekse soldaten verstopten om de argeloze Trojanen na jaren van oorlog volledig te verrassen. (Oordeel: 7,5 )

Het Turkse eethuis Truva wil elke zes maanden een nieuwe kaart met authentieke Turkse gerechten.
Troje lag in het land dat tegenwoordig Turkije heet, nabij Istanboel om wat preciezer te zijn. In het Turks heet Troje Truva, legt Günay Cabi glimlachend uit. Hij is eigenaar van het nieuwe eethuis dat een paar maanden geleden de deuren opende in Bergen op Zoom en de naam Truva kreeg. „En de strijd ging om een vrouw hè, dat weet u toch wel?“

Helena, schiet me meteen te binnen.

De rest zoek ik toch maar even op. Helena was koningin van Sparta en getrouwd met Menelaos. Ze werd verliefd op Paris, de prins van Troje voor wie zehaar man verliet. Tja, wat liefde al niet vermag.

Tegen deze tamelijk dramatische achtergrond concluderen we dat Truva, een mooie en tot de verbeelding sprekende naam is. Ook voor een eethuis.

Op het eerste gezicht lijkt het wat kaal bij Truva, maar wie in Griekenland of Turkije wel eens buiten de toeristengebieden heeft gegeten, weet dat eenvoud heel gewoon is en niks hoeft te zeggen over het eten. De muren van Truva zijn wit, het meubilair is sober en degelijk en op de vloer liggen tegels met houtprint. Met die typische, zangerige muziek op de achtergrond en een paar mannen die achterin de zaak zitten te backgammonnen (of zoiets), is de Turkse sfeer compleet. Alleen die papieren place-mats met de Notre Dame erop vallen wat uit de toon.

We zijn verrast als de informeel geklede ober/eigenaar een ovale plank met daarop dun, pannenkoekachtig brood en kruidenboter brengt. „Van het huis. En allemaal zelf gemaakt“, licht hij ongevraagd uit. „Het heet lavaç.“

Net als het gewone Turkse brood is ook deze amuse licht verteerbaar. „Origineel“, oordeelt onze deskundige. „Het geklutst ei eroverheen geeft smaak en maakt het ook visueel aantrekkelijk.“

Verwachtingsvol maken we ons op voor het echte begin. Ik neem tonijnsalade op een bedje van sla en citroendressing. Een vers, fris en licht voorgerecht, zo blijkt. Weinig opsmuk en toch heel smakelijk met zowel ijsberg- als rucolasla. De grote gebakken champignons in knoflook-pepersaus van mijn tafelgenote zien er goed uit, maar zijn nogal zout. Straks even vragen hoe dat komt. Het zeer fijn gesneden lamsvlees dat ze vervolgens met een mengsel van gesnipperde ui, tomaat, champignons, peterselie en Turkse kruiden in aluminiumfolie krijgt, is ronduit heerlijk. „Dit is echt lekker zeg. Goed klaargemaakt, erg smaakvol, prima, prima.“

Mijn Filiz Kebab (ossenhaasreepjes met paprika, champignons, wortelen en erwtjes in tomatensaus) ziet er op het ovale bord wat kolossaal uit, maar smaakt goed. Het vlees is mals, mager en goed gekruid en tot een soort ragout-achtig geheel gemaakt met de saus en groenten (deels uit blik).

Op onze beider borden liggen twee puntjes glanzend brood, veel dikker dan de amuse die we eerder kregen, maar ook erg smakelijk. Gekruide aardappeltjes (ook weer zo heerlijk licht) en een salade met tomaat, komkommer en wat olie completeren de hoofdschotels.

We beëindigen met een Dondurma oftewel drie bolletjes ijs met chocoladesaus. Geen hoogstandje, maar toch een aardige afsluiter. Maar ho even. Willen de dames dan geen Turkse koffie van het huis? Ja dat willen de dames zeker.

Gunay Cabi serveert de koffie in een kopje dat net een slagje groter is dan de gebruikelijke ultrakleintjes. Voor wie de koffie te straf vindt, is het glas water erbij een uitkomst.

Alles bij elkaar zijn we gecharmeerd van dit beginnende eethuis. We hebben origineel en pikant gegeten en ons de gastvrijheid van de eigenaar, zijn vrouw en de kok prettig laten aanleunen. De rekening is eveneens prettig: €50,80 inclusief drie grote bellen Turkse rode wijn.

Florence Imandt

Oordeel 7,5

Bron:http://www.bndestem.nl/overdetong/article9361.ece